Sheep in the Gooi heathlandsmaandag 2 juni 2008
STICHT SHEPHERDS IN THE WRONG
In 1999 appeared a hitherto unknown, chronicle of the 18-century Scheepen of Huizen Lambert Rijcksz Lustigh. It consisted of 66 written pages, mainly by Lustigh made copies of all the documents.
In one of the movements was reported receiving copies of an event,
which took place on Friday 30 September 1718.
It had played out on the Gooi common heathland and those involved were the Naarden magistrates against two shepherds
On this Friday, the Naarden schout (sheriff) Gerrit Ganseb called Tengnagel, sent four of his rakkers (henchmen) to a place east of the village of Hilversum.
To hear him had come there was once again a Sticht flock of sheep had the Gooi territory invaded. The grazing of the Gooi heathland was exclusively reserved for the approximately 2000 sheep of the local erfgooiers.
The four henchmen of the schout got the order to move the shepherds with their flocks to Hilversum. In the area near the Hollandse Rading they did find two unknown shepherds with their flock. They walked directly to one of them
By seeing the henchmen the shepherds whisled with his fingers, to stampede the whole herd with the sheep-dog. In an effort to stop the sheep and to bring them to a stop failed, then one of the henchmen shot at the dog. Although the animal was severely injured, he tried to finish his task. Later he collapsed, the poor animal, due to his injuries. In anger the shepherd treatened the henchmen with his sheep-hook and drove his herd east across the border. When they came to the Utrecht territory, they were was save, the Naarden court had there no juristiction. Once there the shepherd was save he started to curse the henchmen for their actions. The insults and curses proved to be so terrible that they could not write them down in their report.
After that affair was done, the henchmen went on to confront the second illegal flock. This shepherd, also put the herd on the move with his dog and tried to escape. However he was captured and was forced to take his animals to the village in Hilversum. When he arrived they seized his flock. They found out that the shepherd was a servant of a certain William Dirksz Smaldaat, the owner of the sheep. Smaldaat was summon to come to Hilversum.
Meanwhile came the schout from Naarden who had the highest authority in the Gooi justice systeem. The Hilversum rural policeman Jan Bitter, together with the burgomasters Lambert Tijmensz Flanders and Lubbert Boschuizen offered their mediation in this thorny issue. They did not want any quarrel between the Sticht and Gooi neighbours. Ultimately, the Naarden schout agreed to fine Smaldaat of 225 guilders. A considerable sum of money, which is in the Goois villages some one could buy a little farmhouse. Smaldaat left home after he had promised the next day to come back with the money. On his return he could not come up with the actual sum, since he was short on cash.
However there was one man named Cornelis Dirksz which would loan him that amount of money for a period of fourteen days. For a guarantee to cover the loan Cornelis demanded the whole herd to be in escrow. Should Smaldaat not pay his fine then he would loose his whole herd, and become the property of Cornelis Dirksz. Further there was also a charge of 12 guilders for having the sheep graze for another two weeks two weeks before leaving the pastures with the sheep.
That incident led to some unpleasant consequences. William Dirksz Smaldaat and Zeegers Hendriksz Schouten, the owner of the escaping herds, were defendants named in their Utrecht magistrate. They told a hung total different story than what the henchmens had decleared under oath. The Edel Mogende Heeren of the States of Utrecht wanted immediate contact with the Naarden schout. Only, after one year later the schout replied, and he described how and what had happend during the occurrence. The investigation showed that not only the villagers of the Sticht were guilty of moving over the border crossing. The Gooiers also provided a lot of angry problems in their own right.
They dug illegally peat from the Sticht territory and smuggled cattle and beer. As a result of these and other illegal border violations there were two surveyors commissioned in 1719 to determine the existing border between the Gooi & Sticht. In order to ensure imparciality and correctivity the work was jointly carried out by the surveyor from Utrecht, Justus of Broeckhuysen and the surveyor Maurice Walraven from Holland.
The results of the measurements was recorded on a narrow, long map at the scale of 1: 2800. Maurits Walraven took the new border lines and registered the in 1723 at an scale of 1 : 14.4000. He mentioned the measurement in the title:
'GOYLANDT, with the New-Limit-separation between Goylandt and the Sticht of Utrecht - under the Convention In Ao dated July 1719' .
In order to define the border, it went from the 'Leeuwenpaal' in Blaricum every kilometre there were fieldstones as border lines laid in place, 22 rocks in total.
Even until today, these historical fieldstones are still part of the nature that can be found Gooi & Sticht survived. You can still see them along the Hollandse Rading, the existing frontier of the province.
___________________________________________________________
Explanation:
Edel. Mogende Heeren: Nobel Lords of the magistrates
Erfgooiers: Farmers called Erfgooiers had certain right to let their farm animals graze on the Common Lands.
Hollandse Rading: Border of the province Holland
Gooi: Area in the east of the province North Holland
Gooiers : restitends of the Gooi
Leeuwenpaal: The oldest fieldstone with a lion, the coat of arms of the province Holland.
Rakker: Servant or henchmen of the schout
Scheepen: had several adminitrative and judical functions in the administrations of a Dutch town or village.
Schout: A kind of sheriff. The schout was responsible for public order and policing. He was responsible for investigating a crime, apprehending a criminal and presenting the criminal to the court of magistrates for judgment.
Sticht: Area in the west of province of Utrecht. East of the Gooi
In one of the movements was reported receiving copies of an event,
which took place on Friday 30 September 1718.
It had played out on the Gooi common heathland and those involved were the Naarden magistrates against two shepherds
On this Friday, the Naarden schout (sheriff) Gerrit Ganseb called Tengnagel, sent four of his rakkers (henchmen) to a place east of the village of Hilversum.
To hear him had come there was once again a Sticht flock of sheep had the Gooi territory invaded. The grazing of the Gooi heathland was exclusively reserved for the approximately 2000 sheep of the local erfgooiers.
The four henchmen of the schout got the order to move the shepherds with their flocks to Hilversum. In the area near the Hollandse Rading they did find two unknown shepherds with their flock. They walked directly to one of them
By seeing the henchmen the shepherds whisled with his fingers, to stampede the whole herd with the sheep-dog. In an effort to stop the sheep and to bring them to a stop failed, then one of the henchmen shot at the dog. Although the animal was severely injured, he tried to finish his task. Later he collapsed, the poor animal, due to his injuries. In anger the shepherd treatened the henchmen with his sheep-hook and drove his herd east across the border. When they came to the Utrecht territory, they were was save, the Naarden court had there no juristiction. Once there the shepherd was save he started to curse the henchmen for their actions. The insults and curses proved to be so terrible that they could not write them down in their report.
After that affair was done, the henchmen went on to confront the second illegal flock. This shepherd, also put the herd on the move with his dog and tried to escape. However he was captured and was forced to take his animals to the village in Hilversum. When he arrived they seized his flock. They found out that the shepherd was a servant of a certain William Dirksz Smaldaat, the owner of the sheep. Smaldaat was summon to come to Hilversum.
Meanwhile came the schout from Naarden who had the highest authority in the Gooi justice systeem. The Hilversum rural policeman Jan Bitter, together with the burgomasters Lambert Tijmensz Flanders and Lubbert Boschuizen offered their mediation in this thorny issue. They did not want any quarrel between the Sticht and Gooi neighbours. Ultimately, the Naarden schout agreed to fine Smaldaat of 225 guilders. A considerable sum of money, which is in the Goois villages some one could buy a little farmhouse. Smaldaat left home after he had promised the next day to come back with the money. On his return he could not come up with the actual sum, since he was short on cash.
However there was one man named Cornelis Dirksz which would loan him that amount of money for a period of fourteen days. For a guarantee to cover the loan Cornelis demanded the whole herd to be in escrow. Should Smaldaat not pay his fine then he would loose his whole herd, and become the property of Cornelis Dirksz. Further there was also a charge of 12 guilders for having the sheep graze for another two weeks two weeks before leaving the pastures with the sheep.
That incident led to some unpleasant consequences. William Dirksz Smaldaat and Zeegers Hendriksz Schouten, the owner of the escaping herds, were defendants named in their Utrecht magistrate. They told a hung total different story than what the henchmens had decleared under oath. The Edel Mogende Heeren of the States of Utrecht wanted immediate contact with the Naarden schout. Only, after one year later the schout replied, and he described how and what had happend during the occurrence. The investigation showed that not only the villagers of the Sticht were guilty of moving over the border crossing. The Gooiers also provided a lot of angry problems in their own right.
They dug illegally peat from the Sticht territory and smuggled cattle and beer. As a result of these and other illegal border violations there were two surveyors commissioned in 1719 to determine the existing border between the Gooi & Sticht. In order to ensure imparciality and correctivity the work was jointly carried out by the surveyor from Utrecht, Justus of Broeckhuysen and the surveyor Maurice Walraven from Holland.
The results of the measurements was recorded on a narrow, long map at the scale of 1: 2800. Maurits Walraven took the new border lines and registered the in 1723 at an scale of 1 : 14.4000. He mentioned the measurement in the title:
'GOYLANDT, with the New-Limit-separation between Goylandt and the Sticht of Utrecht - under the Convention In Ao dated July 1719' .
In order to define the border, it went from the 'Leeuwenpaal' in Blaricum every kilometre there were fieldstones as border lines laid in place, 22 rocks in total.
Even until today, these historical fieldstones are still part of the nature that can be found Gooi & Sticht survived. You can still see them along the Hollandse Rading, the existing frontier of the province.
___________________________________________________________
Explanation:
Edel. Mogende Heeren: Nobel Lords of the magistrates
Erfgooiers: Farmers called Erfgooiers had certain right to let their farm animals graze on the Common Lands.
Hollandse Rading: Border of the province Holland
Gooi: Area in the east of the province North Holland
Gooiers : restitends of the Gooi
Leeuwenpaal: The oldest fieldstone with a lion, the coat of arms of the province Holland.
Rakker: Servant or henchmen of the schout
Scheepen: had several adminitrative and judical functions in the administrations of a Dutch town or village.
Schout: A kind of sheriff. The schout was responsible for public order and policing. He was responsible for investigating a crime, apprehending a criminal and presenting the criminal to the court of magistrates for judgment.
Sticht: Area in the west of province of Utrecht. East of the Gooi
donderdag 29 mei 2008
STICHTSE SCHAAPHERDERS IN DE FOUT
In 1999 dook een, tot dan toe onbekende, kroniek op van de 18-eeuwse Scheepen van Huizen Huizer schepen Lambert Rijcksz Lustigh. Het geschrift bestond uit 66 bladzijden, hoofdzakelijk door Lustigh gemaakte afschriften van allerlei akten.
In een van de zich daarin bevindende afschriften werd melding gemaakt van een gebeurtenis, die plaats vond op vrijdag 30 september 1718. Het had zich afgespeeld op de heide van de Gooise gemeenschap en de betrokkenen waren de Naarder magistraten contra twee schaapherders.
Op genoemde vrijdag stuurde, de Naarder schout Gerrit Ganseb genaamd Tengnagel , vier van zijn dienders naar een plek ten oosten van het dorp Hilversum.
Naar hem ter ore was gekomen was er weer eens een Stichtse schaapskudde Goois grondgebied binnengedrongen. De begrazing van de Gooise heide was echter uitsluitend voorbehouden aan de ongeveer 2000 schapen van de lokale erfgooiers .
De vier helpers van de schout kregen de opdracht de Stichtse herders met hun kudden op te brengen naar Hilversum.
In de buurt van de Hollandse Rading vonden ze twee onbekende herders met hun kudden. Zij liepen direct op een van hen af. Bij het zien van de rakkers floot deze herder op zijn vingers, zodat hele kudde op hol sloeg, opgejaagd door de herdershond. In een poging de schapen tot staan te brengen, schoot een rakker op de hond. Hoewel het dier zwaar gewond raakte, trachtte het trouw zijn taak te volbrengen. Later bezweek het arme dier toch aan zijn verwondingen. De in woede ontstoken herder bedreigde de rakkers met zijn herdersstaf en dreef de kudde oostwaarts over de grens. Op Utrechts grondgebied aangekomen was hij veilig, het Naarder gerecht had daar geen bevoegdheid. De herder bleef daar dan ook rustig staan en begon tegen de rakkers te schelden. De scheldwoorden en vervloekingen bleken zo verschrikkelijk, dat ze niet in hun rapport mochten worden opgenomen.
Hierna begaven de rakkers zich naar de tweede illegale kudde. Deze herder zette ook de kudde in beweging en probeerde met zijn hond te ontkomen. Hij werd echter vastgegrepen en gedwongen met zijn dieren naar het dorp Hilversum te gaan.
Aldaar werden ze in beslag genomen. De herder bleek een knecht te zijn van een zekere Willem Dirksz Smaldaat, de eigenaar van de schapen. Smatdaat werd gesommeerd in Hilversum te komen.
Inmiddels was daar ook de Naarder schout aangekomen, hij was bij de Gooise Justitie de hoogste gezagsdrager. De Hilversumse dorpsschout Jan Bitter samen met de dorpsburgemeesters Lambert Tijmensz Vlaanderen en Lubbert Boschuizen boden hun bemiddeling aan in deze netelige kwestie. Ze wilden liever geen ruzie tussen de Stichtse en Gooise buren. Uiteindelijk ging de Naarder schout akkoord met een aan Smaldaat opgelegde boete van 225 gulden. Een aanzienlijke som geld, waarvoor men in de Gooise dorpen een kleine boerderij kon kopen.
Smaldaat vertrok huiswaarts, nadat hij had beloofd de volgende dag met het geld terug te komen.
Bij zijn terugkeer bleek hij niet over het bedrag te kunnen beschikken. Er was echter een man genaamd Cornelis Dirksz die hem het geld voor de tijd van veertien dagen wilde voorschieten. Als waarborg eiste Cornelis de hele kudde op. Mocht Smaldaat niet aan zijn schuld kunnen voldoen, dan werd de kudde zijn eigendom. Aanvullend moest er ook nog eens twaalf gulden betaald worden voor het twee weken laten weiden van de schapen.
Het incident leidde tot nare gevolgen. Willem Dirksz Smaldaat en Zeeger Hendriksz Schouten, de eigenaar van de ontkomen kudde, beklaagden zich namelijk bij hun Utrechtse overheid.Zij hingen daar een heel ander verhaal op dan wat de rakkers onder ede hadden verklaard. De Edel Mogende Heeren van de Staten van Utrecht namen terstond contact op met de Naarder schout.
Pas een jaar later antwoordde schout en beschreef hij hoe volgens hem de toedracht was geweest.Uit onderzoek bleek dat het niet alleen de dorpelingen van het Sticht waren die zich aan grensoverschrijding schuldig maakten. De Gooiers bleken ook heel wat op hun kerfstok te hebben. Ze staken illegaal turf op Stichts grondgebied en smokkelden vee en bier.
Als gevolg van deze en andere grensschendingen kregen twee landmeters in 1719 opdracht de grens tussen Gooi en -Sticht voorgoed te bepalen. Om onpartijdigheid en objectiviteit te waarborgen werd het werk gezamenlijk uitgevoerd door de Utrechtse landmeter Justus van Broeckhuysen en de Hollandse Maurits Walraven.
Het resultaat van de opmeting werd opgetekend op een smalle, lange kaart met een schaal van 1 : 2800.
Maurits Walraven nam de nieuwe grens op in zijn kaart uit 1723 (schaal 1 : 14.4000)
Hij vermeldde de meting in de titel:
GOYLANDT, met de Nieuwe Limiet-scheiding tussen Goylandr en het Sticht van Utrecht - volgens de Conventie in dato July Ao 1719
Om de grens vast te leggen, werden vanaf de 'Leeuwenpaal' in Blaricum om de kilometer, hardstenen grenspalen geplaatst, 22 in totaal. Tot de dag van vandaag zijn deze historische palen in de natuur van Gooi en Sticht bewaard gebleven.
Ze zijn te bewonderen langs de Hollandse Rading, de huidige provincie grens.
___________________________________________________________
Verklaring:
Edel. Mogende Heeren: titel van de bestuurders van provincie tot 1795.
Hollandse Rading: Hollandse grens
Gooi: Streek in het oosten van de provincie Noord Holland
Gooiers : bewoners van het Gooi
Leeuwenpaal: De oudste grenspaal met het leeuwenwapen van Holland.
Rakker: Helpers van de schout
Scheepen:
Schout:
Sticht: Streek in het westen van de provincie Utrecht.
___________________________________________
F.J.J. de Gooijer
http://gooijer.netfirms.com/
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/
http://gooiland.vijftigplusser.nl/
In een van de zich daarin bevindende afschriften werd melding gemaakt van een gebeurtenis, die plaats vond op vrijdag 30 september 1718. Het had zich afgespeeld op de heide van de Gooise gemeenschap en de betrokkenen waren de Naarder magistraten contra twee schaapherders.
Op genoemde vrijdag stuurde, de Naarder schout Gerrit Ganseb genaamd Tengnagel , vier van zijn dienders naar een plek ten oosten van het dorp Hilversum.
Naar hem ter ore was gekomen was er weer eens een Stichtse schaapskudde Goois grondgebied binnengedrongen. De begrazing van de Gooise heide was echter uitsluitend voorbehouden aan de ongeveer 2000 schapen van de lokale erfgooiers .
De vier helpers van de schout kregen de opdracht de Stichtse herders met hun kudden op te brengen naar Hilversum.
In de buurt van de Hollandse Rading vonden ze twee onbekende herders met hun kudden. Zij liepen direct op een van hen af. Bij het zien van de rakkers floot deze herder op zijn vingers, zodat hele kudde op hol sloeg, opgejaagd door de herdershond. In een poging de schapen tot staan te brengen, schoot een rakker op de hond. Hoewel het dier zwaar gewond raakte, trachtte het trouw zijn taak te volbrengen. Later bezweek het arme dier toch aan zijn verwondingen. De in woede ontstoken herder bedreigde de rakkers met zijn herdersstaf en dreef de kudde oostwaarts over de grens. Op Utrechts grondgebied aangekomen was hij veilig, het Naarder gerecht had daar geen bevoegdheid. De herder bleef daar dan ook rustig staan en begon tegen de rakkers te schelden. De scheldwoorden en vervloekingen bleken zo verschrikkelijk, dat ze niet in hun rapport mochten worden opgenomen.
Hierna begaven de rakkers zich naar de tweede illegale kudde. Deze herder zette ook de kudde in beweging en probeerde met zijn hond te ontkomen. Hij werd echter vastgegrepen en gedwongen met zijn dieren naar het dorp Hilversum te gaan.
Aldaar werden ze in beslag genomen. De herder bleek een knecht te zijn van een zekere Willem Dirksz Smaldaat, de eigenaar van de schapen. Smatdaat werd gesommeerd in Hilversum te komen.
Inmiddels was daar ook de Naarder schout aangekomen, hij was bij de Gooise Justitie de hoogste gezagsdrager. De Hilversumse dorpsschout Jan Bitter samen met de dorpsburgemeesters Lambert Tijmensz Vlaanderen en Lubbert Boschuizen boden hun bemiddeling aan in deze netelige kwestie. Ze wilden liever geen ruzie tussen de Stichtse en Gooise buren. Uiteindelijk ging de Naarder schout akkoord met een aan Smaldaat opgelegde boete van 225 gulden. Een aanzienlijke som geld, waarvoor men in de Gooise dorpen een kleine boerderij kon kopen.
Smaldaat vertrok huiswaarts, nadat hij had beloofd de volgende dag met het geld terug te komen.
Bij zijn terugkeer bleek hij niet over het bedrag te kunnen beschikken. Er was echter een man genaamd Cornelis Dirksz die hem het geld voor de tijd van veertien dagen wilde voorschieten. Als waarborg eiste Cornelis de hele kudde op. Mocht Smaldaat niet aan zijn schuld kunnen voldoen, dan werd de kudde zijn eigendom. Aanvullend moest er ook nog eens twaalf gulden betaald worden voor het twee weken laten weiden van de schapen.
Het incident leidde tot nare gevolgen. Willem Dirksz Smaldaat en Zeeger Hendriksz Schouten, de eigenaar van de ontkomen kudde, beklaagden zich namelijk bij hun Utrechtse overheid.Zij hingen daar een heel ander verhaal op dan wat de rakkers onder ede hadden verklaard. De Edel Mogende Heeren van de Staten van Utrecht namen terstond contact op met de Naarder schout.
Pas een jaar later antwoordde schout en beschreef hij hoe volgens hem de toedracht was geweest.Uit onderzoek bleek dat het niet alleen de dorpelingen van het Sticht waren die zich aan grensoverschrijding schuldig maakten. De Gooiers bleken ook heel wat op hun kerfstok te hebben. Ze staken illegaal turf op Stichts grondgebied en smokkelden vee en bier.
Als gevolg van deze en andere grensschendingen kregen twee landmeters in 1719 opdracht de grens tussen Gooi en -Sticht voorgoed te bepalen. Om onpartijdigheid en objectiviteit te waarborgen werd het werk gezamenlijk uitgevoerd door de Utrechtse landmeter Justus van Broeckhuysen en de Hollandse Maurits Walraven.
Het resultaat van de opmeting werd opgetekend op een smalle, lange kaart met een schaal van 1 : 2800.
Maurits Walraven nam de nieuwe grens op in zijn kaart uit 1723 (schaal 1 : 14.4000)
Hij vermeldde de meting in de titel:
GOYLANDT, met de Nieuwe Limiet-scheiding tussen Goylandr en het Sticht van Utrecht - volgens de Conventie in dato July Ao 1719
Om de grens vast te leggen, werden vanaf de 'Leeuwenpaal' in Blaricum om de kilometer, hardstenen grenspalen geplaatst, 22 in totaal. Tot de dag van vandaag zijn deze historische palen in de natuur van Gooi en Sticht bewaard gebleven.
Ze zijn te bewonderen langs de Hollandse Rading, de huidige provincie grens.
___________________________________________________________
Verklaring:
Edel. Mogende Heeren: titel van de bestuurders van provincie tot 1795.
Hollandse Rading: Hollandse grens
Gooi: Streek in het oosten van de provincie Noord Holland
Gooiers : bewoners van het Gooi
Leeuwenpaal: De oudste grenspaal met het leeuwenwapen van Holland.
Rakker: Helpers van de schout
Scheepen:
Schout:
Sticht: Streek in het westen van de provincie Utrecht.
___________________________________________
F.J.J. de Gooijer
http://gooijer.netfirms.com/
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/
http://gooiland.vijftigplusser.nl/
Abonneren op:
Berichten (Atom)
